İktidar geri dönülemez yolda

Muhalif belediyelere yönelik operasyonlarda son olarak Üsküdar Belediye Başkanı Sinem Dedetaş tutuklandı. Belli ki bu tür operasyonların sonu gelmeyecek ve uzatılabildiği kadar uzatılacak.

Bu durumda, operasyonların iktidar açısından mantığı üzerine uzun uzadıya düşünmek gerekir. Amaç yolsuzluklarla mücadele etmek midir, ya da aksine muhalifleri sindirmek ve susturmak mıdır? Yoksa ikisi de olmayıp farklı bir plan mı uygulanmaktadır?

Öncelikle, yapılan operasyonların yolsuzlukla mücadele etme amacı taşıdığı fikri en kolay çürütülebilecek iddiadır. Operasyonların yalnızca muhalif belediyelere yönelik gerçekleşmesi zaten başlı başına bu iddiayı çürütmeye yeten bir göstergedir. Rüşvet almakla suçlanan bakanlarını aklayan, koruyan, hatta onlara büyükelçilik gibi belli payeler veren, hakkında çok sayıda dosya olduğu söylenen eski belediye başkanlarının ifadeye çağrılmasına bile izin vermeyen bir siyasi yapının yolsuzluklarla mücadele etme amacı taşıdığını savunmak gülünç olur.

Özellikle muhaliflerin büyük bir çoğunluğunun ortak fikri olan muhalefeti sindirme ve susturma seçeneğinin haklılık payı ise oldukça büyüktür. Ancak ömür boyu iktidarda kalmak isteyen Erdoğan’ın, bu operasyonlarla günden güne gücünü yitirdiğini göremiyor olmasının mantıklı bir açıklamasını da yapmak gerekir. Operasyonlar, tutuklamalar, kayyımlar, iptaller muhalefete verilen desteği arttırırken iktidara zarar vermekte, bu durum sokakta ve anketlerde açıkça görülmektedir. Siyasette son derece tecrübeli olan Cumhurbaşkanının bunu fark etmemesi mümkün değildir.

Bu tabloda yine iki ihtimal karşımızda durmaktadır. Birinci ihtimale göre Erdoğan Türkiye’de demokratik işleyişi tamamen rafa kaldırmak adına gözünü karartmıştır ve uygulanan plan budur. Böylece muhalefete yapılan operasyonlarla topluma, “Siz kimi seçerseniz seçin, yönetecek olanı biz belirleriz” mesajı verilmekte, seçmenin iradesi açıkça yok sayılmaktadır. Daha önce Dem Partili belediyelere uygulanan kayyım politikası farklı biçimlerde genişletilerek, seçmen tercihleri ülkenin büyük bölümünde etkisiz kılınmak istenmektedir.

İkincisi ise Cumhurbaşkanının sarayda nispeten etkisizleştirildiği ve belli konularda karar verme inisiyatifinin iktidar içindeki farklı güçlere geçtiği ihtimalidir. Özellikle haftada bir düzenlenen grup toplantılarının ardından, güncel gelişmeler üzerine kendisine sorulan sorular karşısında zaman zaman haberi yokmuş gibi davranması, bunun dışında zaten prompter olmadan konuşmaması, meselelere yer yer uzak kaldığını gösteren örneklerdir.

Ancak her şeye rağmen, yapılan her işte, süreçten tamamıyla haberdar olmasa bile en sonunda Erdoğan’ın onayını almadan hareket edildiğini düşünmek yanlış olur. Üstelik Cumhurbaşkanının operasyonlara karşı çekinceli davrandığını gösteren herhangi bir sözü veya davranışı da yoktur.

Bütün bu değerlendirmelerin ışığında karşımıza çıkan sonuç, Erdoğan ve partisinin iktidarı kaybetmemek adına ciddi bir panik içinde oldukları ve bu panikle üst üste hata yapmaya devam ettikleridir. Sürmekte olan operasyonlarla ve ters tepen Kılıçdaroğlu adımıyla açıkça görülmektedir ki iktidar, ister istemez, panikle veya bilinçli bir şekilde geri dönüşü olmayan bir yola girmiştir ve bu yolun sonu ülke adına büyük bir dönüşüme sahne olacaktır.