Kedi Krallığı
14.düzenlenen Boğaziçi Film Festivalinin üçüncü gününde, bu kez 2026, İsveç yapımı, kurmaca ve yönetmenliğini, , John Hellberg ve Bernhard Rasmusson’n yaptığı, Uluslararası Uzun Metraj Film Yarışması seçkisi bir film izledik. Türkiye prömiyerinide festival kapsamında gerçekleştiren yapım, büyük ödül Altın Yunus için yarışmakta.
Peki, neler anlattı bize?
Her şeyden önce çocukluk travmalarının, yoksunluklarının kişinin / bireyin ileri yaşta olsa bile içinden çıkmayışını ve buna bağlı olarak-kayıp bireyleri- anlatacak.
Normal ve yalnız, bir insan gibi değerlendirilen insanların biraz derinine inebildiğinizde veyahut sorunlar arttıkça tepkimelerini ölçmeye kalktığınızda, size nasıl davrandığı, gerçek yanıt olacaktır.
Film, büyüyememiş ve ebeveynleri sayesinde, hep o sorun yaşadığı yaşta kalmış. Bedenleri büyük ama akılları küçük insanları hatırlatacak.
Yapımı yaklaşık olarak on yıl süren seçki, kesinlikle- Altın Yunus- ödülünü hak ediyor.
İsveç manzaraları eşliğinde, esas mesleği mühendislik olan ve uzun zamandır işsiz Kenneth, bütün zamanını, hobi maketleri yaparak geçirmektedir. Eşi hamile olduğu için bir an evvel iş aramak durumunda kalan ve iş görüşmesine giderken “Seninle ortak bir enerjimiz var. Boşuna gitme, bu işlerin hepsi boş” diyen deniz biyoloğu Sten ile tanışması ile film başlar.
Seyircinin ilk perde açılışında çalan telefon sesi, finale kadar devam edecek aralık içinde, Sten'in ona tersanesinde asistanlık teklif etmesiyle Kenneth, kendini tuhaf komploların, sırların ve karanlık motivasyonların içinde bulacaktır.
Filmin bir yerinde verilen- Sten’n çocukluk zamanından bir an- filmin örgüsünü oluşturmakta. Bununla birlikte geneli kaplayan-ebeveyn / çocuk- çatışmalarının temelini ustaca, hiç perdelemeden ve en hassas şekilde sunuyor olması ayrı bir başarı.
Kendi içinde dinamiği, stresi, dramı ve psikolojik geçişleriyle sonuna kadar sarsacak, sürprizleriyle tamamlayacak, kaçırmamanız gereken bir yapım olarak karşımızda.
Bir kediye verilen hassasiyet evin tüm fertlerine de verilebiliyor mu?
