Ağlamadan önce demlen

14.Boğaziçi Film Festivali seçkileri arasında yer alan Arjantin Filmi, büyük bir “olgunluk” teması ile geliyor.

79 dk, Gerardo Tassan’n sadece ilk uzun metraj filmi değil. Filmin aynı zamanda senarist, yönetmen ve oyuncusu.

Film, hayattaki olasılıklar üzerine kurgulanmış, kaza da da olsa, ölümde de olsa olabilecek ihtimallerin hesapsız gelişine, özneye dışarıdan bakanların biçimleme, olayın seyrini değiştirme şekilleri gün yüzüne çıkıyor.

İnsanın en olmadık zamanda yaşadığı olaylara, çevredeki komşular dâhil olmak üzere müdahaleleri üzerine, bir başkasının acısına rağmen- ön yargılarımız- kendi hayatlarımıza göre yoğurmak isteyişleri.

Olağanüstü durumlarda bile kendi çıkarları, daha doğrusu –sıradanlıkları-normal kılma çabaları arasında kendi yalnızlığına bile fırsat tanınmayan, sakin bir sahil kasabasında yaşlarını almış, plaja gitmeye karar verdikten sonra olay örgüsü gelişmeye başlar.

Kendi güvenlikleri için sigorta desteği alan çiftin, sonradan mağdur oldukları durum ile hasar tespit memurunun (Gerardo Tassan) kraldan çok kralcı olması. Aynı zamanda bir o kadar basiretsiz, sakar, çekinik hali ile şekillenen.

Biraz izlerken Mr.Bean’n daha ağır halini bulduğum ve ekrana da bu kadar yakışan genç kuşak yönetmen, oldukça başarılı.

Sistemler, anlaşılamamak ve gerçek acıyı, mutluluğu hissetmesi gerekenler varken olaya dışarıdan dâhil olanların manzaraları evrensel bir dil ile sunulmakta.

Gerçektende