Hangi vahşi?

DOĞA’nın ritmi,

Vahşi’nin kalbi.

İşgalci insanlığa bir derste Brad Pitt’den.

Tüm zamanlarda var olan, dünyada 1978’lerde. Ülkemizde ise Dallas’da küçük roller ile başlayan sanat hayatında artık olgun ve yapımcı olarak da karşımızda bir Brad Pitt var.

Ve sanırım eskiden tepkisiz kalanlarda işin içine giriyor. Açıkcası elini taşın altına koymaktan sakınmayarak, dünyayı korumaktaki gecikmeyi.

İnsanın önce kendisinde arayıp, bulmasını ön alan seçkiler peş peşe karşımıza çıkıyor.

İşte bunlardan biride otuz yıl Amerikan özel harekâtta görev yapıp, operasyonların genelinde kayıplar sırasında, pati dostu, köpeği Odin ile sağ çıkmayı başaran başçavuş James’n ve Odin hikâyesi, sessizliği aradıkları anda Alaska’da insanlığın az olduğu toprak ve havada başlar.

N1668Z mini pervanesi ile ansızın kendisini ziyaret eden bir yabancının söylediği sözler ile film açılır.

“Demek köpeğin için her şeyi yaptın ve yapardın.” İhtiyar yabancı bir günlük misafirliği sonrasında giderken kendisine bir kitap bırakır.

İçindeki not:

“Tüm dünyanın acılarını, insanların sana yaptıklarından sonra o savaştan galip çıktın.” Notu ve fırtına çıkacağı için havalanmaları ile şekillenen.

Önce boş bir arazide, sonra havada, suda dağda bayırda sadece iki can ve doğaya ait tüm canlıları görürüz.

Brad Pitt’n olgunluğu kadar film boyunca dört köpeğin eşik ettiği ve oscarlık oyunculukla adı Odin/ Odie olan can ile maceraları bize savaşın anlamsızlığı.

Ama doğadaki savaşın insan için daha çetin olduğunu, doğayı tanımadan yaşamdaki yerimizi anlayamayacağımızı çizerken.

Süreç içinde sizleri ağlatır mı, duygulandırır mı, bilmem ama beni ağlattı.

Çünkü bir pat dostu ve doğadaki tüm canlıları kucaklayacak bir yüreğe/ ruha sahip olduğum için insanlığın bencilliği ve işgalciliğini, minimize ettiğimizde.

Onları tasmalayıp ne gezdirmenin. Ne önüne yemek koymanın. Bazen yemek diye de artıklarımızı verecek kadar aciz ve küçük olabilecek irademizin karakterimizin aydınlanması için farklı bir bakış açısı ile onların daha hassas ve bizim üzüntülerimizden daha fazlasını hissetiklerini veriyor.

Böylelikle bir bacağı yaralı Odin’i ayağımda sekerken izledim.

Hayat bir mücadele ama yanında seni seven ve seninde sevdiklerin fazla daha da anlamlı.

Filmin özü:

“Ben ona sadece savaşı gösterdim çünkü ben bir askerdim. O ise bana sadece sevgiyi gösterdi”

Hep söylüyorum, bu kadar küçümsemeyin.

Sevgi, bu hayatın ritmidir.

Ve ne yaparsak yapalım doğa ile âşık atamayız.

Tebrikler Brad!