İstanbul
Açık
20°
Adana
Adıyaman
Afyonkarahisar
Ağrı
Amasya
Ankara
Antalya
Artvin
Aydın
Balıkesir
Bilecik
Bingöl
Bitlis
Bolu
Burdur
Bursa
Çanakkale
Çankırı
Çorum
Denizli
Diyarbakır
Edirne
Elazığ
Erzincan
Erzurum
Eskişehir
Gaziantep
Giresun
Gümüşhane
Hakkari
Hatay
Isparta
Mersin
İstanbul
İzmir
Kars
Kastamonu
Kayseri
Kırklareli
Kırşehir
Kocaeli
Konya
Kütahya
Malatya
Manisa
Kahramanmaraş
Mardin
Muğla
Muş
Nevşehir
Niğde
Ordu
Rize
Sakarya
Samsun
Siirt
Sinop
Sivas
Tekirdağ
Tokat
Trabzon
Tunceli
Şanlıurfa
Uşak
Van
Yozgat
Zonguldak
Aksaray
Bayburt
Karaman
Kırıkkale
Batman
Şırnak
Bartın
Ardahan
Iğdır
Yalova
Karabük
Kilis
Osmaniye
Düzce
50,5829 %0.24
55,5605 %0.05
5.813,15 %-2.11
62.026,01 %-2.64

Neşenin Odisesi

YAYINLAMA: | GÜNCELLEME:
Neşenin Odisesi

Zgjim Terziqi'nin yönettiği Kosova yapımı "Odyssey of Joy / Neşenin Odisesi, 14.düzenlenen Boğaziçi Film Festivalinde beğendiğim seçkiler arasındaydı.

Dünya milenyuma girerken; kendi yaş gününde, Lis’n, yaşatılanlar yüzünden erken büyümek zorunda kalıp, evin babası olma durumunu; film boyunca son derece ustaca sunmakta.

Soru-cevap kısmında öğrendiğimiz ise cast olarak esas oyuncunun vazgeçmesi nedeni ile bu yetenekli arkadaş başrole talip olmuş.

Dünya Prömiyerini 96.düzenlenen Kahire Film Festivalinde gerçekleştiren –Neşenin Odisesi- savaşta da, afette de, unutulan çocuklar üzerinden olaya bakıyor.

Film başlarken bomba seslerini andıran, havai fişekler ve dış ses olarak:

Yere yatın, kafanızı kaldırmayın! Aileden birilerinin çocuklara emirleri ile yeni bir yılda Kosova’ya barış talepleri ve 1988 yılında Emir Kusturica /Çingeneler Zamanı/Ederlezi’nin bunca geçen  zamana rağmen ilk kez bir filmde bu kadar naif bir sunumla aktarıldığını, savaşın içindeki gri tonda kaybolan.

Nato asker araçlarının peşinden koşmayı, gönülü barış elçilerinin sırf çocukları mutlu edebilmek, yüzlerine sıcak bir gülümse kondurabilmek için Fransa’dan karavanları ile yola çıkan üç gönüllüye tercih edişlerini, yine soru-cevap kısmında öğreniyoruz.

Gerçektende yönetmen bir yıl İstanbul’da mülteci olarak gelmiş, sonra döndüklerinde evlerinin tamamen yanmış olduklarını görmüşler. Hiçbirşey eskisi gibi olmamış ama çocuk olarak hepsinin, o zamanlarda bir kurtarıcı olarak gördükleri Nato askerlerini taşıyan araçların peşlerinden koşmalarını bir yerde eğlence ve barış sağladıklarını düşündükleri için böyle bir eylemde bulunduklarını söyledi.

Burada esas bakış açısı çocukların gözünden dünya hali ve babasız büyüyen Lis’n walkman’nini hiçbirşeye değişmeyeceğinin nedenlerini filmin bütününe güzel bir kurgu ile yayan, yönetmen.

Finale kadar taşıdığı ve bağımsızlık uğruna çocuk yaşta olduğu görünsede her bakımdan savaşa sebep olanlar kadar barışı isteyen büyüklerin dünyasından, daha büyük bir yüreğe sahip olmasındaki sunum, başarı alkışlanası.

Evlerinden çıkarılmaları ve annesi, nenesi, ablası ve kız kardeşi ile küçük bir daireye sığınmış olsalar da burada komşu olarak kapıyı çalanları, aynı toprakları paylaşamayan insanlar olarak göstermesi.

Dünyada hayvanlar, ağaçlar kadar çocuklara da gerçek bir yaşam hakkı veremeyişimizi. Hiroşima’dan beri ders almaya niyeti olmayan, insanlığın dersini o küçücük Lis’n omurgalı duruşunda görürüz.

Sıcak, samimi ve gerçek bir hikâye bizlerle…

Yorumlar
Yorum yazma kurallarını okumuş ve kabul etmiş sayılırsınız