Koş Floria
Film İsviçre – Almanya ortak yapımı.
Bir o kadar sahici, yalın ve gösterişten uzak emeğin hikâyesi olarak, İsviçre’de Kanton Hastanesinin 3.katında “Gece Vardiyası”ndaki üstün performansını oyunculuktan çıkarıp, bize öyle bir personelin varlığına inandıracak kadar güçlü, Floria’nın hikâyesi.
Yanımda sevgili Leman Dorsay oturuyor ve henüz filmin onuncu dakikası olmuş ya da olmamış, ben yoruldum kızı izlerken, diyor.
Öyle gerçekten, indirimden aldığı spor ayakkabısını soyunma odasındaki kutusundan çıkarıp, mütemadiyen Olimpiyat/ Maraton koşan atlet.
Durmaksızın bir devinim.
Parası olanın hastalığına yetmediği noktada bir başkasını ancak anlayabileceği süreci en iyi ve ajitasyonsuz anlatan, bunu sunan kişi olarakta sürekli hizmette, Floria.
Hasta ve hasta yakınları ile ilişkilerinde “Sen bir meleksin!” övgüsünü de, aymazlar arasında ise fırçasını da alabiliyor. En az on kişinin bulunması nöbette, sadece iki kişi ve göreve yeni başlamış olan ne öğretecekleri ile. Sadece hasta bakımı değil bir odada unutulmuş gözlük için –sınırsız hizmet- sadece Floria’da.
Ama suçu yokken artık yorgunluk, stres, baskı ve bir hastaya yetememe durumunda, parası var olduğu için her şeyi satın alabileceğini düşünen züppenin 40.000 Euroluk saatini hastane odasının camından fırlatabilecek kadar yürekli.
Çünkü zaman tutan para milyarderinin zamanından daha fazla çaba/gayret/efor ile koşmakta maratonunu, en iyi zamanlama ile her gün! Sadece bir gece vardiyası değil! Her gün aynı özenle tamamlamakta.
Hatası varsa özür dilemeyi de bilen. Hastaların minik çocuklarına ziyaret sırasında çikolata vermeyi düşünecek kadar duyarlı. Yüksek empati duygusu, görev bilinci ile Hemşirelik mesleğinin özelliklerini yeniden dünyaya ustaca sunuyor.
isviçre’de yetersiz personel bulunan bir acil serviste çalışan özverili hemşire Floria, zorlu gece vardiyasında ve sayısız hastasıyla başa çıkmaya çalışmaktadır. Baskıya rağmen, kritik durumda olan annesine, teşhis bekleyen yaşlı bir hastaya ve yüksek beklentili özel bir hastaya titizlikle bakar.
3.KAT
Koskocaman Kanton Hastenesinin sadece üçüncü kat ekseninde soluksuz, yemek yemeden, su içmeden ta ki kendisine en yakın ve bir süredir tedavisine destek olduğu yatan hastanın çocuklarının hastayı ziyareti sırasında fark eder, daha doğrusu fark ettirilir. Kendisinin de bir hayatı olduğu!
Gerek salgın zamanında dünyanın pek çok farklı noktasında koridorlarda tükenmiş halde doktor ve hemşire, aynı zamanda hasta bakıcı görüntülerini, taksitle aldığı bütün gün kendisini ayakta tutacak spor ayakkabılarını değiştirirken hatırladım.
Ya ülkemizdeki son afette. Birebir en yakın hastanelerde yardım, ihtiyaç için dışarıdan verilecek tam güçten fazlası destek için bulunduğum anlardaki manzaraları.
Ve öyle ki bi rgün o herkesin başına gelebilecek çaresizlik anlarında, insanın “kendi özünü” ne şekilde dışarı vurduğunu.
Metanet ve şefkatin kol kola gezen hali içinden, sadece insan ve görevi olduğu için etik kurallara uyarak,
Paranın sözünün geçmediği anlar.
Hemşire Floria tam bir Melek.
Böyle insanlar sadece hastanelerde değil gerektiği yerde gerektiği müdahaleyi yapabilmek için arkasında cahil güruh ile de uğraşmakta.
Melekler onun için var zaten.
Herkesin görevini yapığı dünyada paranın gücünün hiçbir şeye yetmediği anda kol saatinden sağlığa. Sigaradan seçimlere. Sağlık en büyük nimet, kazanç ama insanoğlu, bir gün elinden kaybedene kadar anlayamıyor bile.
İsviçre de sağlık tedavisi için hastanede bulunan bir vatandaşın, hazırlanışı bizden farklı.
İzlerken bizdeki vefalı, merhametli, kan-ter içinde görevini her şeye rağmen yapmaya çalışan personelleri hatırladım, yine.
Hastayı, kendi hastası kabul edip. Sadece en iyisini yapabilmeye odaklı. Evrensel bakış açılı. Tam bir insanlık, olması gerekenlerin anlatıldığı.
Ve sağlık sektöründe tıkanan çözümlere az personelden çok fazlasının yapılması gerektiğinin altını en iyi şekilde çizmekte.
Koskoca hastane, sadece bir kat da olsa, oradaki hastaların sorumluluğu ve sağlığı elbette önce hastane yetkililerinin özeninde. Verdiği değerde.
Dünyanın en önemli mesleklerinden biri olan Doktorluk, onlara tüm sağlam zemini tertemiz hazırlayan ve asiste ederek takip eden Hemşireler.
Ağır nöbetler.
Arafta olanlara merhamet, melek olmak dışında:
Hızlı ve iş bilir olmak.
Filmin son sahnesini bazı arkadaşlar anlayamadığı için “eşarp” diyorum.
Bu en önemli sahne, içimizde merhamet duygusunun mimarı olandan esin alınmış ama bir o kadar da yoldaşlığa, sahiciliğe açılan kapıdan beni 1969- Oscar Ödüllü-Midnight Cowboy filmine götürdü.
KAÇIRMAYIN!
Çok samimi, çok içten.
Böyle bir performans neden aday gösterilmez ki sorusuna, hiçbir şeyden ders almayan insanlığın yine aymazlığı olarak cevap verebilirim ancak.
Yönetmen: Petra Biondina Volpe
Oyuncular: Leonie Benesch, Sonja Riesen, Alireza Bayram
Ülke: İsviçre, Almanya
