Asya’nın rapçileri
Aynı şirket tarafından basın ön gösterimi peş peşe yapılan StrayKids, Güney Kore müzik grubunun, kendi müzik dünyalarının yansıması Hamnet/ William Shakespeare filmi üzerine gerçeklik ile duygusal dünya arasındaki farklılıkları, tekrar gün yüzüne çıkardı.
EDEBİYAT’n derinliğinden, müziğin evrenselliğinde derdini anlatmaya çalışan bu çağın müziği.
Dünya çapında bir K-Pop fenomeni olan Stray Kids’i ve rekor kıran dünya turnelerinden birindeki canlı performanslarını, Yönetmen Paul Dugdale/ Belgesel Kısmı ise Farah X ‘n süzgecinden geçerek, yaşarken hayata kattıklarının filmi ortaya çıkmış. Özel kamera arkası görüntüleri ve grupla yapılan samimi röportajlarla zenginleşen Stray Kids: The DominATE Deneyimi, hayranlara hem sahnenin ön sırasından görkemli bir konser deneyimi hem de favori gruplarına benzersiz bir erişim sunan epik bir konser filmi olarak sunukmakta.
Sloganların başlıcaları :
SESİM GELİYOR MU?
BİZ KİMİZ?
HAZIR MIYIZ, LOS ANGELS
DÜNYAYI ELE GEÇİRMEYE GELİYOR STRAY KIDS
SİZİ SEVİYORUZZZ
Kimdir, bu güzel yürekli çocuklar? Los Angels Sofi stadymunun (70.000) her bir karesini, tabiri caizse iğne atsan yere düşmeyecek şekilde sevgiyle, hayranlıkla, eserleriyle dolduran, kedili emojinleri ile bambaşka yerden hayata bakan hayran ve müzikseverlerin, konser kaydı ve buraya eklenmiş olan her bir grup üyesinin kendi video kayıtları ile doldurulmuş film.
Kim bilir? Belki bir gün onlarda Paul McCartney’n, 1990 yılında Maracana Stadyumu (184.000) seyirci kitlesine ulaşırlar.
Gelelim bu gruba, sahneye bembeyaz melekler gibi giriş yapan. Sağda üç, solda üç ve ortada iki şekilde dizilmiş, Güney Kore Müzik Erkek Grubunun beyazdan sonradan açılarak siyah-kırmızı Dragon ve simsiyah, daha sonra Jeanlarla sahne performanları.
Aşırıya kaçmayan kendilerine özgü sekiz solistin danslarına eşlik eden koreograflar eşliğinde profesyonel dansçılar, hep bir ağızdan Stray Kids, Dünyayı ele geçirmeye geliyor, diyorlar.
Sahneye baktığımızda, öyle şarkılar bana hitap etmiyor olsa da orada yer alan insanları, sevenlerini yok sayacak değiliz.
Grup üyelerinin kişisel ve kendilerini anlatan yorumlarından birinde “Bizi neden bu kadar çok seviyorlar?” merak ediyorum, diyor.
Bir diğeri, Biz Kore’de sokakta yürüyebiliyoruz orada ünlü değiliz. Kimse bizi tanımıyor.
Ama Dünyanın hiç bilmediğimiz bir ülkesinde, bizi kucaklayan binlerce hayranımız ile birlikte olmak, bizim şarkılarımızı biliyor olmaları, muhteşem bir duygu.
Bir diğeri, biz buradayız onlar orada ve onların bizden daha zor şartlar altında olduklarını biliyoruz, diyor.
Bir diğeri, en “bas” ses olan saçları sarı renk ile gruptan farklılık arz eden, buraya gelmek için çok çalıştım. Duygusalım ve bunu göstermemeye çalışıyorum. Sahneden izleyicilerimize baktığımızda, ortam bambaşka.
Bir diğer grup üyesi, ben başlarda dans hareketlerini hep yanlış yapan ilk kişiydim, sonra değişti. Bütün olduğumuzu hissediyorum. Son derece uyumluyuz, diyor.
Yaratıcı kısım ise iyi ve değişik beste yapmak zorunda olmanın sancısını ve sorumluluğu hep üzerinde hissettiğini belirtiyor.
Seyirci ile birlikte beslenerek ve daha da iyiyi gitmeye inanarak ilerliyorlar. Elele.
Şunu fark ettim, bu konser-film tadı ile sekiz kişinin ortak özelliği birbirine kenetlenmiş ve bir bütün olmaları.
Zaten söylüyorlar, sahneye çıkarken ve sahnede artık her birimiz birbirimiz ile konuşmadan ne demek istediğini anlıyoruz.
Bu kolay bir iş değil. Gözlerine bakarak bile konuşabilmek; ciddi empati, duyarlılık ve güven gerektirir çünkü. Hırs göremiyorsunuz, müzikleri çağa uygun taşkın olabilir ama Asya’nın dinginliği yine köklerinden sahneye de yansımakta.
Grubun lokomotifi, başkanı, sözleri yazan ve bir diğeri sarışın olan en duygusal olanlar. Üç kişi açık açık bunu söylüyor. Kendileri ile barışıklar.
Sürekli dans, gitar kursları..
Yani iki, üç şarkı ile yakaladıkları üne oturmak derdinde değiller. Bunu uzun vadede tutmak için genç yaşta olduklarından daha olgunlar.
Gamzeli yanağı ile grubun başkanı ilelebet kalacaklarının sinyalini veriyor. Her şeyi yiyip, tüketen dünyada umarım emekleri karşılıksız kalmaz.
Şimdilikte öyle.
2018-I AM NOT ile hala sahnede ve giderek çoğalıyorlar.
STRAY KIDS-GÜNEY KORELİ ERKEK MÜZİK GRUBU
Taşkınlıksız, bu da çok önemli.
Burası bizim evimiz, istediğinizi yapmakta özgürsünüz, sloganı ile gümbür gümbürler.
Konserlerini merak etmedim, desem yalan olur.
Çünkü sahneden gerçekleri olumlu olarak yansıyor.
Başarılar.Müzikle…
EMEL SEÇEN
