Sadık Çelik
[email protected]
Dijital çağda öksüzlük
Bugün çocuklar ebeveynlerini kaybetmiyor ama onları, yanlarındayken yitiriyor. Çocuk-ebeveyn ilişkisinde sessiz ama derin bir değişim yaşanıyor. Bu değişim, bir eksilme gibi görünmüyor ilk bakışta. Çünkü ortada kaybolan bir ebeveyn yok. Evler dolu, hayatlar yoğun, herkes yerli yerinde…?
Kılıç Artığı’ndan Hançer Yarasına
Türkiye’de siyaset çok uzun zamandır sert. Tartışmaların tonu değişti, kelimeler ağırlaştı, ithamlar kişiselleşti. Bu sertlik, zaman zaman yalnızca siyasi rekabetin sınırlarında kalmıyor; daha derin, daha hassas alanlara da sızıyor.
Çocuklar hangi dünyanın öznesi?
Dünya değişiyor; hızlanıyor, yoğunlaşıyor, katmanlaşıyor. Dijitalleşme, insanın dünyayla kurduğu ilişkiyi dönüştürüyor. Zamanın akışı, ilişkilerin biçimi, hatta duyguların derinliği bile bu yeni düzen içinde yeniden şekilleniyor. Bu dönüşüm, en çok çocukların dünyasında görünür hale geliyor.
Cinayet, İhanet, Şiddet, İntihar — Seyret!
Cinayet, ihanet, şiddet, intihar…Ne çok duyuyoruz artık bu kelimeleri. Sadece haber başlıklarında da değil; hayatın içinde. O kadar sık duyuyoruz ki, artık anlamları siliniyor, geriye sadece tekrarın boş sesi kalıyor.
Hayat Uzadıkça, İnsan Gözden Düşüyor
Yaşlılık, bir ömürden geriye kalan dingin bir sonbahar olmaktan çıkalı çok oldu. Bugün birçok insan için yaşlanmak, güçten düşmekten önce, gözden düşmek anlamına geliyor. Ömür uzuyor, evet. Tıp ilerliyor, evet.
