Yunanistan’da ulusal yenilgi havası
Türkiye’nin 27 Kasım 2019 tarihinde Libya’nın Trablus’ta yerleşik Ulusal Mutabakat Hükûmeti ile imzaladığı “Akdeniz'de Deniz Yetki Alanlarının Sınırlandırılmasına İlişkin Mutabakat Muhtırası” isimli Anlaşma’nın 7 yıl sonra önceki gün (20 Ekim) Bingazi’deki Libya Temsilciler Meclisi tarafından, hem de oy birliği ve Meclis üyelerinin Anlaşmaya olan destek beyanlarıyla onaylanmış olması, millî menfaatlerimiz istikametinde Mavi Vatan’ımızı koruma yolundaki çabalarımızı güçlendirecek bir önemli gelişmedir.
Türkiye’nin tarihî bir diplomasi hamlesi ve başarısıdır. Emeği geçen yetkilileri kutluyorum.
Ülkemiz için kutlu ve hayırlı olsun!
Bu başarılı sonuç, anılan Anlaşmaya karşı çıkan Yunanistan, GKRY, Mısır ve İsrail’in, yanlarına Birleşik Arap Emirlikleri’ni de alarak, Anlaşma’nın Bingazi’deki Libya Temsilciler Meclisi tarafından onaylanmasını engelleme, Anlaşmayı değersizleştirip yok saydırma amaçlı yoğun diplomasi çabalarına rağmen elde edilmiştir. Yunanistan’ın Doğu Akdeniz’de deniz yetki alanlarını Türkiye’nin aleyhine genişletme girişimlerini boşa çıkarmıştır.
Millî çıkarlarımıza uygun bu gelişmenin, yani Anlaşma’nın Libya Temsilciler Meclisi’nde onaylanmasının sağlanması olayının kendisi kadar önemli, değerli ve sevindirici bulduğum bir diğer veçhesi de, Avrupa Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen’in Anlaşma’nın onayı hakkında Yunanistan ve GKRY tarafından esir alınmış bir kişi edasıyla ve Nisan 2021’de Ankara Beştepe’de koltuğa oturmaktan mahrum bırakılmanın olumsuz hissiyatıyla yaptığı açıklamaya Türkiye siyaset kurumunda iktidar ve muhalefetten (millî çıkarlarımızı korumada muhalefet ile aynı hizada yer aldığına hiç rastlamadığım DEM Parti hariç) anlamlı sert tepkiler gelmiş olmasıdır.
“Taraflı ve kibirli” gibi nitelemeler de yapılarak Sayın TBMM Başkanı’ndan ve muhalefet Partilerinin Liderlerinden gelen tepkiler ve bu meyanda Yeni Parti Genel Başkanı Sayın Özgür Özel’in “...Bizim için Türkiye’nin hak ve menfaatleri, iç siyasetteki bütün ayrılıklarımızın üzerindedir...” ifadesi, millî hedefler ve menfaatler söz konusu olduğu zaman Türkiye’nin ortak iradeye dayanan büyük bir azim ve güç ortaya koyabildiğinin göstergesidir.
Konu hakkındaki memnuniyetimin kayda değer bir sebebi de Bingazi’deki Temsilciler Meclisi’nin ileri gelen üyelerinin Anlaşma’nın onayı hakkında dile getirdikleri basınımızda da iktibas edilen olumlu sözlerdir.
Libya Temsilciler Meclisi’nin aldığı Anlaşma’yı onay kararı üzerine Yunanistan iç siyasetine bir diplomasi hezimeti duygusunun hâkim olduğunu, Yunan medyasında “Büyük ulusal yenilgi” gibi başlıklar altında okuduğum haber ve yorumlardan anlıyorum.
2027 yaz aylarında yapılması öngörülen Yunanistan genel seçimlerine uzanan çok da uzun olmayan yolda yeniden iktidar olma hesabı yapan Başbakan Mitsotakis’in, bu son gelişme üzerine, Türkiye tarafından hezimete uğratılmış siyasî liderlere mahsus reflekslerle Türkiye’ye karşı akıl, mantık ve sağduyu dışı bir davranış içine girmesi beklenmez değildir. Böyle muhtemel bir davranışa Ege’de karasularını 6 milin ötesinde genişletme kararı da dahildir. Tarihte de misalleri yer aldığı gibi, Yunanistan’ın, Avrupa’nın ve İsrail’in desteğinden cesaret bularak ve Başkan Trump’ın Türkiye’yi “casus belli” kararını uygulamaktan vazgeçireceğini düşünerek, yanlış bir adım atması ihtimali Türkiye tarafından göz önünde tutulmalıdır.
Bu ihtimal üzerinde 24 Mart 2026 tarihli “Ege’ye Dikkat” başlıklı yazımda da durmuştum.
