Dünyaca ünlü futbolcu Cristiano Ronaldo, 23 yıldır formasını giydiği Portekiz Milli Takımı'ndaki kariyerini noktaladığını duyurdu. Portekiz'in 7 numaralı formasını uzun yıllar taşıyan yıldız oyuncu, milli takıma veda kararını duygusal bir mesajla açıkladı.
Ağustos 2003'te başlayan milli takım yolculuğunu sonlandıran Ronaldo, yayımladığı mektupta Portekiz'i temsil etmenin kendisi için taşıdığı anlamı anlattı. Yıldız futbolcu, veda mesajında takım arkadaşlarına, teknik ekibe, ailesine ve kendisini yıllar boyunca destekleyen Portekiz halkına teşekkür etti.
Cristiano Ronaldo'nun Portekiz Milli Takımı'na veda mesajı
Ronaldo'nun Portekiz halkına hitaben kaleme aldığı veda mesajının tamamı şöyle:
“Portekizlilere,
Hepimizin milli takımının 7 numaralı formasını geri verme günü geldi. Bu formayı hiçbir zaman sadece kendime ait hissetmedim. Ancak 23 yıl boyunca onu giyme, savunma ve dünyanın dört bir yanındaki stadyumlara götürme ayrıcalığına ve sorumluluğuna sahip oldum. Bugün, onu geleceğe devretme anı geldi.
Bu kolay bir karar değildi. Çünkü bazı kararlar sadece akılla değil, kalple de alınır.
Ağustos 2003’te başlayan ve hayatımı sonsuza dek değiştiren bir yolculuk sona eriyor.
Geriye dönüp milli takımda yaşadıklarımı düşündüğümde, sadece maçları, golleri, rekorları ya da kupaları görmüyorum. İnsanları görüyorum. 90 dakika boyunca Portekiz’i biraz daha yakın hisseden gurbetçileri görüyorum. Şahsen hiç tanışmadığım, ama hayatımın bir parçası olan milyonlarca Portekizliyi görüyorum. Çünkü sonuçta futbol, bir oyundan çok daha fazlasıdır. Futbol, insanlardır.
Milli takımdaki tüm kariyerim boyunca sınırlarımı aşmaya çalıştım. Kazanmak istedim, en iyi olmak istedim, tarihe geçmek istedim. Kendime karşı her zaman titiz oldum. Her zaman daha fazlasını istedim, her zaman daha uzağa gidebileceğimize inandım. Ve bu forma için elimden gelen her şeyi verdim.
Mükemmel öğleden sonraları ve geceler oldu, asla unutmayacağım zaferler oldu, bugün bile hatırlamakta zorlandığım yenilgiler oldu. Ben de başarısız oldum, acı çektim, Portekizlilere o kadar çok istedikleri şeyi veremediğim anlar da oldu. Ama asla pes etmedim. Ve her şeyden öte, Portekiz’i temsil etmekten duyduğum gururu hiçbir zaman yitirmedim.
Bu yıllar boyunca çok basit şeyler öğrendim: goller geçer, kupalar müzelerde kalır, rekorlar eninde sonunda kırılır. Ama zamanın asla silemeyeceği bir şey var: insanların kalbinde işgal ettiğimiz yer.
Eğer sizi bir kez olsun mutlu ettiysem, eğer attığım bir gol sayesinde birine sarıldınız, bir endişenizi unuttunuz ya da ülkemizle gurur duydunuzsa, o zaman her şeye değdi. Çünkü Portekizli olmak budur. Birlikte acı çekeriz, birlikte ayağa kalkarız, yeniden inanırız.
Portekiz’in her zaman hayaller kuran gençlere, asla pes etmeyen oyunculara, kimsenin ulaşamadığı yerlere ulaşmanın mümkün olduğuna inanan yeni nesillere ihtiyacı olacak. Çünkü yeni kahramanlar yaratmaya devam eden bir ülke, kendine olan inancını asla yitirmeyen bir ülkedir.
Milli takım arkadaşlarıma özel bir mesaj bırakmak istiyorum. Her koşu, her kucaklaşma, her tartışma, sahaya çıkmadan önceki her sessizlik, birlikte kutladığımız her zafer ve bizi daha güçlü kılan her yenilgi için teşekkür ederim. Sizin kaptanınız olma ayrıcalığına sahip oldum, ama hiçbir kaptan tek başına yürümüyor. Ve sizler benim hikayemin bir parçasısınız.
Tüm antrenörlere, yöneticilere, doktorlara, fizyoterapistlere, giysi sorumlularına, çalışanlara ve bu yıllar boyunca benimle birlikte çalışan pek çok kişiye teşekkür ederim. Birçoğunuz fotoğraflarda hiç görünmediniz, ancak sizler olmasaydınız bu fotoğrafların hiçbiri çekilemezdi.
Aileme, bu rüyayı benimle paylaştığınız için teşekkür ederim. Uzaktayım, fedakarlıklarımı ve milli takımın hayatımda size ait olan bir yeri işgal etmek zorunda kaldığı anları anlayışla karşıladığınız için teşekkür ederim. Bu kadar uzağa gelebilmemin sebebi, her zaman el ele tutuşmuş olmamızdı.
Ve Portekizlilere... Dünyanın dört bir yanına dağılmış tüm Portekizlilere son bir şey söylemek istiyorum. Her zaman yanımda taşıyacağım bir görüntü var: milli marşın başladığı an. Etrafıma bakıyorum, takım arkadaşlarımı görüyorum, tribünleri görüyorum, çocukları, anneleri, babaları ve büyükanneleri görüyorum, sırf orada olmak için çok uzaklardan gelen Portekizlileri görüyorum. Ve o dakikalar boyunca farklılıklarımız ortadan kalkıyor. Kulüpler yok, renkler yok, sınıflar yok, meslekler yok, görüşler yok. Tek bir tutku var: Portekiz.
Hayatımın geri kalanında yanımda taşıyacağım duygu budur. Bugün milli takımla sahadaki yolculuğum sona eriyor. Başım dik, kat ettiğim yoldan gurur duyarak ve Portekiz için elimden gelen her şeyi verdiğimin bilinciyle ayrılıyorum. Ama asla sizlerden biri olmaktan vazgeçmeyeceğim. Portekiz’in her zaferini sizlerle birlikte yaşamaya, heyecanlanmaya ve kutlamaya devam edeceğim.
Hayatım boyunca dünyanın en iyi futbolcusu olmak için çalıştım. Bugün anlıyorum ki, en büyük zaferim dünyanın en iyi ülkesini temsil etmeye layık görülmekti. Bu 23 yıl için teşekkür ederim. Bana inandığınız için teşekkür ederim. Madeira’da henüz bir çocukken topun peşinden koşarken başlayan bir rüyayı yaşamama izin verdiğiniz için teşekkür ederim.
7 numaralı forma burada kalacak, onu giymiş olmanın gururu sonsuza dek benimle olacak. Portekiz her zaman içimde olacak.
Hoşça kalın.”
