Yaşlanma süreciyle birlikte hafızada yaşanan küçük aksaklıklar çoğu zaman normal kabul edilse de, Nöroloji Uzmanı Dr. Öğr. Üyesi Gözde Öngün, bu durumun Alzheimer hastalığı ile karıştırılmaması gerektiği konusunda uyarıyor. Uzmanlar, unutkanlığın giderek şiddetlenmesi ve kişinin günlük rutinlerini yerine getirmesini engellemeye başlamasının, tıbbi bir müdahale gerektiren ciddi bir sinyal olduğunu vurguluyor.
Belirtiler zamanla derinleşiyorsa dikkat
Alzheimer hastalığının başlangıç evresinde en belirgin işaretin yakın zamanda öğrenilen bilgilerin unutulması olduğunu belirten Dr. Öğr. Üyesi Öngün, aynı soruların sürekli tekrarlanması, randevuların unutulması ve daha önce kolaylıkla yapılan işlerde hata yapılması gibi durumların göz ardı edilmemesi gerektiğini ifade ediyor. Öngün, tek bir unutkanlık anından ziyade, bu belirtilerin zaman içinde artış göstermesinin asıl tehlikeyi oluşturduğunu belirtiyor.
Yakınların gözlemi tanı sürecinde anahtar rol oynuyor
Hastaların kendi durumlarını fark etmeden önce genellikle aile bireylerinin veya yakın arkadaşlarının değişimleri gözlemlediğini söyleyen Öngün, fatura ödeme güçlüğü, ilaçların karıştırılması veya yemek yaparken yaşanan zorlukların önemli uyarı işaretleri olduğunu dile getiriyor. Erken tanı sayesinde, B12 eksikliği veya tiroid gibi Alzheimer dışındaki düzeltilebilir unutkanlık nedenlerinin de tespit edilebileceği belirtiliyor.
Beyin sağlığı için yaşam tarzı değişikliği
Alzheimer riskini azaltmak için kalp ve damar sağlığının korunmasının şart olduğunu vurgulayan uzmanlar, Akdeniz tipi beslenme, düzenli fiziksel aktivite ve zihinsel olarak aktif kalmanın önemine dikkat çekiyor. Sadece bulmaca çözmenin yeterli olmadığını belirten Öngün, sosyal etkileşimin ve yeni şeyler öğrenmenin beyin sağlığını korumada daha etkili olduğunu ifade ediyor.
Tedavi süreçleri ve hasta yakınlarına tavsiyeler
Alzheimer tanısının tek bir testle konulamayacağını, klinik değerlendirmeler ve görüntüleme yöntemlerinin bir bütün olarak kullanıldığını belirten Öngün, yeni nesil tedavilerin ise sadece uygun hasta gruplarında değerlendirildiğini hatırlatıyor. Hasta yakınlarına da seslenen uzman, hastanın yapabildiği işleri elinden almanın yerine, ona destek olarak bağımsızlığını mümkün olduğunca uzun süre korumasını sağlamanın yaşam kalitesi açısından kritik olduğunu belirtiyor.
