Venedik’in Büyük Kanal kıyısında, Guggenheim Koleksiyonu’na sadece birkaç adım mesafede yer alan Ca’Dario sarayı, ihtişamlı duruşuna rağmen yıllardır boş duruyor. 15. yüzyıldan kalma bu saray, trajik ölümler ve lanet iddialarıyla “Venedik’in lanetli sarayı” olarak anılıyor.
Saray, adını Osmanlı İmparatorluğu ile barış anlaşması sağlamasının ardından kahraman ilan edilen diplomat Giovanni Dario’dan alıyor. Yüzyıllar boyunca soylulara, tüccarlara ve İngiliz rock müziğinin kraliyet isimlerine ev sahipliği yapan saray, 1908’de Claude Monet tarafından resmedildi ve 1909’da Henry James’in Italian Hours kitabında anıldı.
Ancak sarayın dokuz yatak odası, sekiz banyosu ve fresklerle süslü görkemli salonları, emlakçılar tarafından satılamıyor. Bu durumun nedeni fiyat değil; sarayın geçmişinde yaşanan trajik olaylar olarak gösteriliyor.
Yakın zamanda satışı için Christie’s International Real Estate’in Venedik birimi ile Engel & Völkers görevlendirildi. Christie’s sarayı “mimari bir mücevher” olarak tanımlarken, kalabalıktan uzak ve sakin bir Venedik mahallesinde yer aldığını vurguladı.
“Lanetli saray” iddiaları
Saray, en az yedi ölümle ilişkilendiriliyor. 1970’te saray sahibi Kont Filippo Giordano delle Lanze’nin erkek arkadaşı bir denizci tarafından öldürüldü; denizci de daha sonra Londra’da hayatını kaybetti. Ertesi yıl, The Who grubunun menajeri Christopher “Kit” Lambert sarayı satın aldı. Lambert, lanet etkisi olmadığını iddia etse de sarayda uyumak yerine başka bir yerde kaldığını söyledi. Lambert’in uyuşturucu bağımlılığı ve 1981’de Londra’da merdivenden düşerek ölümü de lanet hikâyelerine eklendi.
1980’lerde saray, İtalyan finansçı Raul Gardini tarafından alındı. Gardini yüksek profilli bir yolsuzluk skandalına karıştı ve 1993’te Milano’da intihar etti. Opera tenorlarından Mario Del Monaco ve The Who bas gitaristi John Entwistle gibi kişiler de saraya yakın tarihlerde uğradıkları talihsiz olaylar nedeniyle mülkü satın almaktan vazgeçti veya kısa süreli kiraladılar.
2006 yılında saray, kimliği açıklanmayan bir Amerikan şirketi tarafından satın alındı ve o tarihten beri boş kalıyor. Bu boşluk, lanet hikâyelerinin Venedik halkı ve turistler arasında daha da yayılmasına yol açtı.
Christie’s Venedik genel müdürü Arnaldo Fusello, Venediklilerin turistlere iyi bir hikâye anlatmayı sevdiğini belirtirken, tarihçi Davide Busato, söylentilerin 1970’lerde başladığını ve Gardini’nin intiharından sonra gazeteciler için adeta bir şölene dönüştüğünü söyledi.
