Ordinaryüs Lefter ve Burgazada’da Kalan Bir Hatıra
Sevgili Okurlarım,
Şimdi diyeceksiniz ki bu Ordinaryüs kelimesi nereden çıktı. Bu terim en az beş yıl bir bilimsel proje yürüten Profesörlere verilen bir sıfat idi. 1960 yılından itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. Bu yüzden yeni nesillerin bunu duymamış olma ihtimali vardır. 1957 de İstanbul Valisi ve Belediye Başkanı Profesör Fahrettin Kerim Gökay Ordinaryüs idi. Ben 12 yaşında iken Burgazadayı ziyarete gelmişti. Sahilde ben çocuk aklım ile onun yanında durup boyumu ölçmüştüm. Bu güzel hatırayı sizlerle paylaşmak istedim.
Tanıdığım öbür Ordinaryüs bir üniversite profesörü değildi. Türkiye’nin en büyük futbolculardan birinin lakabı idi. Tabii ki kimden bahsettiğimi çoğunuz anlamıştır. Lefter Küçükandonyadisin lakabı idi bu. Bunu da kendisi Taksim’den Fenerbahçe’ye geçtiğinde meşhur Fenerbahçeli Manol takmıştı. Maçta demişti ki bu çocuk profesör değil Ordinaryüs Profesördür. Bu lakap Lefterin Türk futbolundaki sıfatı oldu.
Lefter hakkında yapılan yeni filmi izlediniz mi bilmiyorum,kendisi nerede ise hiç kimseye yaranamamıştı. Filimde sizlere daha önce Burgazada Yılları yazımda bahsettiğim 1957 deki 6/7 Eylül olaylarında nerede ise lince uğruyordu.
Bu filmi izlemenizi tavsiye ederim.
Benim ise Lefter ile başka bir hatıram var. Ben 15 yaşımda iken Burgaz Kınalı maçlarında Burgaz takımında oynuyordum. Tabii ki A takımda değil genç takımda idim. Burgaz takımında Turgay Şeren,Kadri Aytaç,Beyoğluspordan Sofyanidis oynarken Lefter Kınalıada takımında oynuyordu. A takım Burgazda antreman yaparken genç takım onları izliyorduk. Antremanın sonunda büyükler çift kale maç yapmaya karar verdiler. İkinci kalecinin elinde bir sorun olduğu için Turgay Şeren bana dedi ki : Nino öbür kaleye geç. Oyun esnasında Lefter bizim kaleye bir şut çekti. Ben o şutu bloke etmek istedim ama top göğsüme o kadar sert gelmişti ki ben bayılmışım. Bir uyandım ki Lefter,Turgay ,Kadri dahil tüm oyuncular başucumda idiler. Ben,ne olduğunu anlamadan bayıldığımdan ,uyanınca herkes rahatladı ve bana olayı anlattılar. Lefter de çok üzülmüştü. Bana demişti ki : Evladım o şut böyle karşılanır mı? Çok tehlikeli bir şey yaptın.
Ben de o günden sonra bir daha futbol oynamadım. Ama bu beyeefendi oyuncularla bir arada olmanın hatırası büyüktü.
İşte Sevgili Okurlarım Lefter’in filmini seyredince bu hatıralar doğdu.
Sevgi ve Saygılarımla
