Yaşadığım bunca tuhaf şeyin bir böcek, küçücük bir böcek yüzünden başıma geldiğine inanmanızı bekleyemem ama ne yapayım ki gerçek bu. Bir böceğin peşine düştüm ve sonunda birazdan okumaya başlayacağınız garip şeylerle karşılaştım.
Ben bir böcekbilimcisiyim. Ülkenin ve dünyanın en az rastlanan böceklerini bulup, onları bir koleksiyonda topluyor ve haklarında çeşitli bilimsel makaleler yazıp, böcekbilim alanında uzmanlaşmış bilim insanlarına gönderiyorum.
Yaşamımı tümüyle değiştiren bu böceği de bir ay kadar önce aramaya koyuldum. Latince adını yazmama gerek yok, hem uzun hem de sizlere bir şey ifade etmez. Sadece şunu söyleyebilirim ki, bu böcek parlak kırmızı renkli, ince ve zarif bir böcektir. Kumlarda yaşar. Böcekbilimcilerini bu kadar peşinden koşturmasının çeşitli nedenleri vardır. Bunların en başında da bu böceğin ‘şarkı’ söylüyor olması gelir. İnanılması güç ama bu böcek gerçekten şarkı söyler. Daha doğrusu böceğin dişi olanları, bir erkekle birlikte olmak istediğinde insan kulağının duyamadığı bir ses dalgası aralığını kullanarak, düpedüz ‘şarkı’ söyler.
İnanmayacağınızı biliyorum ama şunları da ekleyeyim. Böcek belirli akorlara göre düzenlenmiş, notaya dökülebilen diyezli, bemollü sesler çıkarır. Çeşitli aletlerle bu şarkıları kaydetmeyi başaran müzikçiler, şarkıyı söyleyen dişi böceğin yer yer çift ses kullandığını, şarkının belirli bir bölümünü en az iki oktav daha yüksek bir sesle söylediğini de kanıtlamışlardır.
Daha önce yaptığım araştırmalara ve kulaktan kulağa yayılan söylentilere dayanarak böceğin yaşıyor olabileceği yeri kabaca kestirdim. Bir ay önce de kalkıp buraya geldim. Asık yüzlü insanların yaşadığı bir köy bu. Hiç kimse benimle konuşmadı. Sorduğum sorulara da cevap vermediler.
Sonra işler iyice tuhaflaştı. İlk geceyi kimse bana yatacak bir yer göstermediği için dışarıda geçirdim. Paltoma sarılıp bir duvar dibine çöktüm ve sabah olmasını beklemeye başladım. Sonra ansızın şiddetli bir rüzgar esti ve yüzüme, ellerime, açıkta kalan her yerime minnacık ama sert taneler vurmaya başladı...
