Tarım işçisi kadın eşinden ayrılmıştı. 2 çocuğuyla yaşama tutunmaya çalışıyordu. Çocuklardan 11 yaşındaki büyük olanı çalışmak zorundaydı, evin umudu küçük çocuk ise okumalıydı. Küçük de başarılıydı, pandemide tableti ve bilgisayarı olmamasına rağmen takdir almıştı karnedeki notlarıyla. Uzaktan eğitim ona uzaktı, ancak o yılmamış, annesini mutlu etmişti.
Başarır, tarım işçisi kadının yanına gitti “Sana takdir belgesi vermişler, çocuğu düzenli olarak okula götürdüğün için” dedi. Başarır’ın gözlerinin içine bakan kadın, dayanamadı, 11 yaşında, haftalık 150 liraya çalışan çocuğunun iş kıyafetlerini ona gösterdi. Kadın çocuğunun pantolonunu eline alarak, “Biri 25 kuruş para veriyor, onu bunun cebine koyuyor. Geliyor ‘Anne ben sana para getirdim” diyor dedi.
Başarır’ın “O da takdir alıyor” sözüne kadının yanıtı, “O gidemiyor, çalışıyor. Haftalık 150 lira parayla çalışıyor” oldu. Kadın daha fazla dayanamayarak, döktü gözyaşlarını.
Başarır, “Başarılı, takdir almış. Ona tablet vermeyen devlet utansın” diye tepkisini gösterdi. Başarır, aileye yardımcı olması için Mersin Büyükşehir Belediye Başkanı Vahap Seçer’i aradı ve iki çocuk için tablet istedi. Küçük kız da Seçer ile telefonda konuştu. Seçer de aileye destek vereceğini söyleyerek başarılar diledi.
Küçük kızın ve kardeşinin tabletleri hemen kaldıkları baraka eve ulaştı. Başarır küçük kıza, “Yine takdir alacağız. Bu sefer haziran ayında Vahap bey ile ben geleceğim” diyerek desteğini yineledi.
