Sivas 1. Aile Mahkemesi’nde görülen boşanma davasında kadın, evlilik süresince baskı ve şiddet gördüğünü, düğünde takılan ziynet eşyalarının eşi tarafından alındığını ve kendisine iade edilmediğini belirterek nafaka, tazminat ve ziynet eşyalarının geri verilmesini talep etti.
Erkek ise savunmasında, kadının ailesini aşağıladığını, evle ve çocukla ilgilenmediğini, evi terk ederken ziynet eşyalarını da yanında götürdüğünü öne sürdü. Yerel mahkeme, tarafları eşit kusurlu bularak boşanmaya karar verdi, velayeti anneye verdi ve nafaka bağladı. Ancak ziynet eşyalarına ilişkin talebi reddetti.
Kararın istinaf mahkemesi tarafından da onanmasının ardından dosya Yargıtay’a taşındı. Yüksek Mahkeme incelemesinde, ziynet eşyalarının kişisel mal niteliği taşıdığına dikkat çekildi.
Yargıtay, ziynet eşyalarının paylaşımında taraflar arasında bir anlaşma olup olmadığına, örf ve adetlere ve altınların kime takıldığına bakılması gerektiğini vurguladı. Kadının sunduğu ve erkek tarafından gönderildiği belirtilen “Söz getireceğim, bıktım artık bu konudan yeter” şeklindeki mesajın, ziynetlerin erkek tarafından alındığını gösteren delil niteliğinde olduğu değerlendirmesi yapıldı.
Bu gerekçeyle yerel mahkemenin ziynet eşyası talebini reddeden kararı hukuka aykırı bulundu ve karar bozuldu. Yargıtay’ın bu kararı, boşanma davalarında dijital mesajların delil olarak kabul edilmesi açısından emsal niteliği taşıyor.
