23 Şubat 1995’te gözaltında kaybedilen 19 yaşındaki Murat Yıldız’ın annesi Hanife Yıldız'ın oğlu için yazdığı mektup, Cumartesi Anneleri’nin sosyal medya hesabından paylaşıldı. “Ben, Anneler Günü’nü otuz yıl önce gözaltında kaybedilen oğlumla kaybettim” diyen Yıldız, o günden bu yana bayramların ve Anneler Günü’nün kendisi için mutluluğun değil, acının simgesi olduğunu belirtti.
Hanife Yıldız mektubunda şunları ifade etti:
"ANNELER GÜNÜ
Dile hoş geliyor da bana göre bir söylemden öteye geçmiyor. Ben, Anneler Günü’nü otuz yıl önce gözaltında kaybedilen oğlumla kaybettim. Gideceğim bir mezarı bile yok... Anneler gününde, bayramlarda artık mutluluk değil de “her anneye acılar günü” olduğunu görüyorum.
Sevinecek anne de sevinemiyor; birimizin gözyaşları hepimizin gözyaşlarıdır. Ama kayıp, ama ölüm... Bir de cezaevleri önünde bekleyen anneler var. Bugün için yazdığım bu yazı öyle zor, öyle ağır geldi ki, gönül almak yerine bir annenin yüreğini sızlatırım korkusu geçti içimden.
Cebinde parası olmayan bir evlat düşündüm. Annesinin mezarına gitmek isterse eli boş nasıl gitsin? O da şöyle ağlıyor: “Ana kusura bakma. Bu sene de elim boş, gelemiyorum.” Ama reklamlar öyle mi? Anneler Günü’ne reklam yapanlar, günü ticarete çevirenler de var. Kapitalist düzen böyle yapıyor. Olanlar alıyor, olamayanlar öylece bakıyor...
Ben ne yapayım? Benim gibi Anneler Günü’nde evlatları için acı çeken annelerin acılarını paylaşıyorum. Çocukları ile kucaklaşan anneler, sıkı sıkı sarılın. Evlat kandır, candır.
Anneler günü de pazara kadar değil, mezara kadar.
Çiçek de evlat kokusudur, koklayın yeter.
Hanife YILDIZ"
