Çocukluk ve ergenlik döneminde edinilen beslenme alışkanlıklarının sağlık üzerindeki etkileri yıllar sonra da ortaya çıkabiliyor. Geniş kapsamlı yeni bir araştırma, şekerli içecek tüketimi ile ilerleyen yaşlarda hipertansiyon gelişme riski arasında ilişki bulunduğunu ortaya koydu.
Araştırmacılar, uzun süreli Growing Up Today Study (GUTS) çalışmasının verilerinden yararlandı. Araştırmada, başlangıçta yaş ortalaması yaklaşık 12 olan 25 bin 749 çocuk ve ergen takip edildi.
Katılımcılar yetişkinliğe kadar 25 yıla varan süre boyunca izlendi. Bu süreçte belirli aralıklarla beslenme alışkanlıkları, yaşam tarzları ve sağlık durumları kayıt altına alındı. Araştırma döneminde 1625 kişide hipertansiyon gelişti.
Günde iki veya daha fazla şekerli içecek riski yüzde 52 artırdı
Araştırmanın dikkat çeken sonuçlarına göre, günde iki veya daha fazla porsiyon şekerli içecek tüketenlerde hipertansiyon gelişme riski, haftada üç porsiyondan daha az tüketenlere kıyasla yüzde 52 daha yüksek bulundu.
Bu ilişki; Vücut Kitle İndeksi (VKİ), genel beslenme kalitesi ve fiziksel aktivite gibi etkenler hesaba katıldıktan sonra da anlamlılığını korudu.
Araştırmada aynı ilişkinin bütün meyveler için geçerli olmadığı görüldü. Buna karşılık, yüksek miktarda meyve suyu tüketiminin de hipertansiyon riskindeki artışla ilişkili olduğu belirlendi.
Araştırmacılar, şekerin hangi formda tüketildiğinin önemli olabileceğini değerlendiriyor. Şekerli içecekler yüksek miktarda serbest şeker içerirken, bütün meyvelerde bulunan lif ve doğal yapısal bileşenlerden yoksun oluyor.
Bütün meyve, meyve suyuna göre daha düşük riskle ilişkilendirildi
Araştırmaya göre, günde bir porsiyon şekerli içeceğin yerine bütün meyve tüketilmesi, hipertansiyon riskinin yüzde 22 daha düşük olmasıyla ilişkilendirildi.
Şekerli içeceğin yerine süt tüketilmesi yüzde 13, su tüketilmesi ise yüzde 9 daha düşük riskle bağlantılı bulundu.
Araştırmacılardan önemli uyarı
Araştırmacılar, çalışmanın gözlemsel nitelikte olduğunun altını çiziyor. Bu nedenle elde edilen bulgular, şekerli içecek tüketimi ile hipertansiyon arasında doğrudan bir neden-sonuç ilişkisi bulunduğunu tek başına kanıtlamıyor.
