İsrail bağlantılı olduğu tespit edilen ve dünya genelinde faaliyet gösteren devasa bir dolandırıcılık şebekesinin çalışma yöntemleri, yürütülen operasyonlarla gün yüzüne çıktı. Adli kaynaklardan elde edilen bilgilere göre, şebeke farklı ülkelerde paravan şirketler ve çağrı merkezleri kurarak profesyonel bir suç organizasyonu yönetiyordu. Plazalarda kiralanan ofislerde yürütülen bu faaliyetlerde, yabancı uyruklu şahıslar adına açılan şirketler üzerinden yasal bir görünüm sağlanmaya çalışıldığı belirlendi.
Kod adlar ve kurgusal hayatlar
Şebeke, işe aldığı personeli sıkı bir eğitimden geçirerek onları birer 'yatırım danışmanı' gibi konumlandırıyordu. İşe alınan çalışanlara kod adlar verilirken, mağdurların güvenini kazanmak için Oxford mezunu oldukları gibi sahte özgeçmişler oluşturulması zorunlu tutuluyordu.
Güvenlik birimleriyle bağlantılarını kesmek amacıyla çalışanlara yalan makinesi testleri uygulayan örgüt, ofis içerisindeki iletişimi de yüksek sesli müziklerle kontrol altında tutuyordu. İbranice konuşmanın yasak olduğu bu merkezlerde, dışarıdan kimsenin girmesine izin verilmiyor ve telefon kullanımı kesinlikle engelleniyordu.
Sahte kazançla gelen büyük vurgun
Mağdurları yerel numaralardan arayan şebeke üyeleri, onları sahte yatırım platformlarına yönlendirerek sisteme para yatırmalarını sağlıyordu. İlk aşamada güven oluşturmak için küçük miktarlarda para çekimine izin veren dolandırıcılar, mağdurun sisteme daha fazla para yatırmasını sağladıktan sonra hesapları eksi bakiyeye düşürerek erişimi kesiyordu.
Gerçekte hiçbir alım-satım işleminin yapılmadığı bu sistemde, elde edilen milyarlarca dolarlık suç geliri kripto varlıklar üzerinden İsrail'e aktarılıyordu. Şebekenin en dikkat çekici kuralı ise İsrail vatandaşlarının hedef alınmamasıydı; operasyonlar tamamen Avrupa, Asya ve Afrika ülkelerindeki mağdurlar üzerine kurgulanıyordu.
